χαλκός

Ο χαλκός είναι ένας από τους φορείς οξυγόνου στο φυτό, δρώντας παρόμοια με τον σίδηρο στις οξειδοαναγωγικές διεργασίες.
Είναι ένα δομικό μέρος της πλαστοκυανίνης, της πρωτεΐνης του χλωροπλάστη που είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά ηλεκτρονίων μεταξύ του φωτοσυστήματος II και του φωτοσυστήματος I στη φωτοσύνθεση.
Είναι μέρος του ενζύμου οξειδάσης του κυτοχρώματος c, του αναπνευστικού ενζύμου που είναι υπεύθυνο για την κατάλυση της μεταφοράς ηλεκτρονίων σε οξυγόνο στις μιτοχονδριακές κρυστάλλους.
Ο χαλκός είναι ένα συστατικό του συμπλόκου ενζύμων φαινολάσης, το οποίο εμπλέκεται στην οξείδωση των φαινολών.
Ο χαλκός σχετίζεται επίσης με τη βιοσύνθεση της λιγνίνης, καθώς σχηματίζει ορισμένους από τους προδρόμους της.

ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ
Οι ρίζες απορροφούν χαλκό με τη μορφή ιόντων Cu+2 σε αεριζόμενα εδάφη και ως ιόν χαλκού Cu+ σε εδάφη φτωχά σε οξυγόνο ή πλημμυρισμένα εδάφη.
Ο χαλκός μπορεί επίσης να απορροφηθεί από το φυτό μέσω των φύλλων του.
Η δισθενής μορφή μπορεί να σχηματίσει χηλικά σύμπλοκα τόσο στο έδαφος όσο και στα θρεπτικά διαλύματα, επομένως πρέπει να παρακολουθείται για να αποφευχθεί πιθανή τοξικότητα.

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ

Ο χαλκός είναι συνήθως πάντα διαθέσιμος στο έδαφος, επομένως η έλλειψή του δεν είναι συχνή.

Τα πρώτα συμπτώματα της έλλειψης χαλκού εμφανίζονται στα νέα φύλλα λόγω της ακινησίας αυτού του μικροθρεπτικού συστατικού. Στο αρχικό στάδιο αυτής της έλλειψης, τα φύλλα αρχίζουν να καμπυλώνουν και εμφανίζουν ήπια χλώρωση με νεκρωτικές κηλίδες σε ορισμένες περιπτώσεις. Ένα άλλο πρώιμο σύμπτωμα της έλλειψης χαλκού είναι η μειωμένη λιγνοποίηση, λόγω του ρόλου της στη βιοσύνθεση της λιγνίνης και στη συσσώρευση φαινολών, καθώς είναι συμπαράγοντας του ενζύμου φαινολάση.

Εάν η ανεπάρκεια επιδεινωθεί, τα νέα φύλλα θα είναι μικρότερα και θαμπά και μπορεί τελικά να μαραθούν. Λόγω της νέκρωσης των κορυφαίων μεριστωμάτων, τα πλευρικά κλαδιά μπορεί να καχεκτική ανάπτυξη.

Η περίσσεια φωσφόρου, καλίου και άλλων μικροθρεπτικών συστατικών μπορεί να έχει ανταγωνιστική επίδραση στην απορρόφηση του χαλκού από το φυτό.